Cinekids! Dag 5: Paniek in het dorp + workshop stop-motion in samenwerking met jeugddienst Wilrijk
Wisten jullie dat de film 'Paniek in het dorp' gemaakt is door stop-motion? Stop-motion?! Wat is dat? Als je heel snel foto's achter elkaar zet, kan je de beelden op de foto's doen leven, bewegen.
Dit hebben wij met een vijftigtal kinderen ook eens getest. Kan je een figuurtje in plasticine doen leven? Omdat beelden meer zeggen dan woorden, kan je de filmpjes morgen raadplegen op onze blog!
cc De Kern \ Linne
maandag 8 november 2010
Cinekids! Dag 4: Lucky Luke en de ballade van de daltons
Wist jij dat Lucky Luke sneller schiet dan zijn eigen schaduw?! En kan dat eigenlijk wel? Wat is dat eigenlijk een schaduw? En wat kan je er er allemaal mee doen?
Samen met de kinderen gingen we op zoek naar de afkomst van het schaduwtheater. We maakten zoals Marcel Duchamp en Henri Matisse een schaduwportret.
Heb jij al eens geprobeerd om je eigen schaduw te tekenen? Dan zal je zien dat dit heel moeilijk gaat. Daarom gingen we met zijn tweeën aan de slag. Het ééne kindje bleef stokstijf staan en de andere tekende haar schaduw over op papier. Na afloop vroegen we de kinderen of ze de schaduwen herkenden, dit lukte hen zeer goed, maar zou hen dit ook lukken met de voorbeeldhanden?
Want wisten jullie dat je met je handen veel dieren kunt nabootsen? Als je je handen en armen op een speciale manier houdt, kan je een dier nadoen. Het raden van de dieren, zonder schaduw, lukte wat moeilijker, maar sfeer ten volle. Samen oefende we enkele mooie schaduwdieren die we nu elke dag zullen oefenen in ons bedje (als we eigenlijk moeten slapen).
Om thuis nog meer te kunnen oefenen, vind je hieronder nog enkele voorbeelden!
Cinekids! Dag 3: Foto's 'Fotoshoot in Wonderland'
Ah... de foto's zijn gearriveerd. Het decor is van de hand van Frederieke Parmentier die tevens het concept voor de workshop uitwerkte. Foto's zijn gemaakt door onze Nova-huisfotograaf WIM VODDERIE. Met dank aan Wim, Theater Dion voor de attributen en het echte konijn.
Ah... de foto's zijn gearriveerd. Het decor is van de hand van Frederieke Parmentier die tevens het concept voor de workshop uitwerkte. Foto's zijn gemaakt door onze Nova-huisfotograaf WIM VODDERIE. Met dank aan Wim, Theater Dion voor de attributen en het echte konijn.
cc De Kern \ Linne
donderdag 4 november 2010
Cinekids! Dag 3: Fotoshoot in Wonderland
Na 2 spetterende dagen van het cinekids filmfestival startten we dinsdag opnieuw voor een magische dag. Met de tweede film doken we samen met Alice en haar vriendjes de "wondere wereld" in. We leerden de lieve koningin, het witte konijn en de gekke hoedenmaker kennen. Na de film zijn we met het witte konijn en enkele kinderen zelf naar Wonderland gegaan. Daar zijn we in groepjes voor de lens gegaan voor de fotoshoot onder leiding van Wim.
De magische beelden die dit opleverde volgen binnenkort.
Na 2 spetterende dagen van het cinekids filmfestival startten we dinsdag opnieuw voor een magische dag. Met de tweede film doken we samen met Alice en haar vriendjes de "wondere wereld" in. We leerden de lieve koningin, het witte konijn en de gekke hoedenmaker kennen. Na de film zijn we met het witte konijn en enkele kinderen zelf naar Wonderland gegaan. Daar zijn we in groepjes voor de lens gegaan voor de fotoshoot onder leiding van Wim.
De magische beelden die dit opleverde volgen binnenkort.
dinsdag 2 november 2010
Cinekids! Dag 2: De fluit met zes smurfen & ik smurf, jij smurft, ... iedereen smurft!
Na het geweldig succes van het openingsfeest keken we met zijn allen erg uit naar de eerste filmvoorstelling "De fluit met zes smurfen". Zouden Johan en Pirrewiet er in slagen de fluit met zes gaatjes terug te vinden? De smurfen schieten hen te hulp en gaan samen op zoek naar de magische toverfluit. 'Een magische toverfluit' zegt u?! Jawel! Een magische toverfluit! Na de voorstelling zijn we met enkele kinderen zelf aan de slag gegaan om een magisch muziekinstrument te maken: een magische panfluit, bellenband, fluit en rammelaar. Onze resultaten kan je hierboven bewonderen! En zeg nu zelf? Was dag 2 ook geen overdonderd succes?! Wij knikken alvast van Ja!
cc De Kern\ Linne
Cinekids! Dag 1: Stripconcert van Jan en Kim & 1 2 3 Action?! Painting... een geweldig succes!
Iedereen die er zondag bij was, kan beamen dat het openingsfeest van Cinekids een geweldig succes was! We waren met zo'n 200 mensen die kwamen genieten van het stripconcert van Jan en Kim. Deze voorstelling was een geweldig succes, de kinderen zongen mee en waren helemaal in de ban van de tekeningen. Na de voorstelling konden de kids en de hun ouders genieten van een heerlijke pannenkoek, maar hier stopte het echter niet mee: voor wie wilde was er ook nog een workshop actionpainting voorzien! Hier konden de kinderen naar hartelust kliederen en kladderen op muziek. Aan de foto's en de leuke resultaten te zien, kunnen we dus besluiten dat dag 1 van Cinekids een geweldig succes was!
Enkele sfeerbeelden van dit geweldig openingsfeest vindt u hierboven.
cc De Kern \ Linne
Huiskamervoorstellingen Congo/Zaïre
Een korte samenvatting van de huiskamervoorstellingen:
Dag 1: maandag 18 oktober, in de huiskamer van Mieke Vermeire
Als stagiaire binnen cc De Kern wist ik niet goed waaraan ik me kon verwachten tijdens een huiskamervoorstelling. Op voorhand had ik al de praktische zaken tot in de puntjes proberen te regelen, maar het verloop van de avond zelf, had ik natuurlijk niet in de hand.
De eigenares van de huiskamer, Mieke Vermeire, wist ongeveer wel waaraan ze zich mocht verwachten. Zij stelde al voor de derde maal haar huiskamer open voor publiek. Mieke stelde me dan ook gerust dat de avond wel goed zou verlopen. Eenmaal Bart Castelein, de maker van de documentaire Congo/Zaïre was aangekomen, konden we in actie schieten. De materialen werden opgesteld, de stoelen kregen een plaats, de drankjes werden koel gezet,... Kortom de documentaire kon beginnen. Ik ging in de gang staan om de mensen te ontvangen, het viel me op dat zij allen zeer vriendelijk waren en bijna allemaal een link met het onderwerp 'Congo/Zaïre' hadden. Veel van de aanwezigen waren al in Congo op vakantie geweest, anderen hadden hier zelf een tijdje gewoond.
De avond zelf verliep zeer goed. Bart gaf een korte inleiding op zijn documentaire en daarna werd zijn film getoond. Het was een korte maar een zeer fijne weergave van zijn reiservaringen. Daarna werd er zoals Bart het noemde 'een stop-pipi' gehouden en konden er vragen gesteld worden over de documentaire. De aanwezige bezoekers stelden, vond ik zelf, zeer verrijkende vragen. Er onstond een leuke conversatie tussen het publiek en Bart. Na een klein uurtje liep de voorstelling op zijn einde. De mensen vertelden me dat ze een leuke avond achter de rug hadden en dit vond ik zelf ook.
Dag 2: dinsdag 19 oktober, tv-zaal studentenhome UA
Na een succesvolle eerste ervaring wist ik ongeveer waar ik me aan kon verwachten. Echter ging de documentaire niet door in een huiskamer maar in de tv-zaal van het studentenhome aan het Donnyplein te Wilrijk.
Ik vroeg me af of dit een andere sfeer met zich zou meebrengen of juist helemaal niet?
De voorstelling is hier net zoals bij Mieke Vermeire goed verlopen. De aanwezige bezoekers waren zeer tevreden en stelden zeer kritische, maar interessante vragen.
Kortom dag twee verliep vlekkeloos, alhoewel ik hier moet toegeven dat de doos van de geschenkmand (die wordt gegeven aan de eigenaars) het begaf in de gang. Enkele flessen wijn en appelsiensap sprongen stuk op de grond. Dus niet echt een vlekkeloze avond, maar de scherven hebben wel geluk gebracht.
Dag 3: woensdag 20 oktober, huiskamer van Bob De Poorter
Heel voorzichtig kwam ik met de geschenkmand aan in de huiskamer van Bob. Hij deed voor de eerste maal mee aan een huiskamervoorstelling. Bob had zijn huis gezellig ingericht, er stonden kaarsen op de kast, er hingen Congolese doeken omhoog, Congolese muziek stond op, enzoverder. Ik voelde me er meteen thuis, en dit voelden de mensen ook.
Er werden veel vragen gesteld en na de voorstelling bleef iedereen nog hangen om wat bij te praten over het onderwerp dat hen allen tot bij deze voorstelling bracht: Congo/Zaïre.
Dag 4: vrijdag 22 oktober, huiskamer van Geert en Birgitte Synnave-Christophe
Het Congo-festivalletje liep op zijn einde. De laatste voorstelling vond plaats in de huiskamer van Geert en Brigitte, twee muziekliefhebbers met zeven schatten van kinderen.
Door omstandigheden kon ik spijtig genoeg niet heel de voorstelling bijwonen, maar ik kan jullie wel vertellen dat de bezoekers zeer goed onthaald werden.
De kinderen van Geert en Birgitte wilden graag ook de mensen hartelijk ontvangen en zo kregen zij allemaal een rolletje binnen het ontvangstteam. Allen samen groeten we de mensen, gaf er één iemand uitleg over Bart zijn fiets (waar hij mee door Congo is getrokken), noteerde iemand anders de namen van de bezoekers, nam iemand de jassen aan en nog iemand anders wees de bezoekers de weg naar een zitplaatsje.
Ze waren een zeer goede hulp en ik geloof er in dat zij er zeker voor gezorgd zullen hebben, dat de avond goed zou verlopen.
Kortom: de onzekerheid die ik had omtrent de huiskamervoorstellingen verdween meteen met de fijne ervaringen die ik had met zowel Bart, de huiskamereigenaars als het publiek.
Daarom wil ik iedereen langs deze weg nog eens hartelijk bedanken voor de fijne ervaring!
Danku!
cc De Kern\ Linne
Een korte samenvatting van de huiskamervoorstellingen:
Dag 1: maandag 18 oktober, in de huiskamer van Mieke Vermeire
Als stagiaire binnen cc De Kern wist ik niet goed waaraan ik me kon verwachten tijdens een huiskamervoorstelling. Op voorhand had ik al de praktische zaken tot in de puntjes proberen te regelen, maar het verloop van de avond zelf, had ik natuurlijk niet in de hand.
De eigenares van de huiskamer, Mieke Vermeire, wist ongeveer wel waaraan ze zich mocht verwachten. Zij stelde al voor de derde maal haar huiskamer open voor publiek. Mieke stelde me dan ook gerust dat de avond wel goed zou verlopen. Eenmaal Bart Castelein, de maker van de documentaire Congo/Zaïre was aangekomen, konden we in actie schieten. De materialen werden opgesteld, de stoelen kregen een plaats, de drankjes werden koel gezet,... Kortom de documentaire kon beginnen. Ik ging in de gang staan om de mensen te ontvangen, het viel me op dat zij allen zeer vriendelijk waren en bijna allemaal een link met het onderwerp 'Congo/Zaïre' hadden. Veel van de aanwezigen waren al in Congo op vakantie geweest, anderen hadden hier zelf een tijdje gewoond.
De avond zelf verliep zeer goed. Bart gaf een korte inleiding op zijn documentaire en daarna werd zijn film getoond. Het was een korte maar een zeer fijne weergave van zijn reiservaringen. Daarna werd er zoals Bart het noemde 'een stop-pipi' gehouden en konden er vragen gesteld worden over de documentaire. De aanwezige bezoekers stelden, vond ik zelf, zeer verrijkende vragen. Er onstond een leuke conversatie tussen het publiek en Bart. Na een klein uurtje liep de voorstelling op zijn einde. De mensen vertelden me dat ze een leuke avond achter de rug hadden en dit vond ik zelf ook.
Dag 2: dinsdag 19 oktober, tv-zaal studentenhome UA
Na een succesvolle eerste ervaring wist ik ongeveer waar ik me aan kon verwachten. Echter ging de documentaire niet door in een huiskamer maar in de tv-zaal van het studentenhome aan het Donnyplein te Wilrijk.
Ik vroeg me af of dit een andere sfeer met zich zou meebrengen of juist helemaal niet?
De voorstelling is hier net zoals bij Mieke Vermeire goed verlopen. De aanwezige bezoekers waren zeer tevreden en stelden zeer kritische, maar interessante vragen.
Kortom dag twee verliep vlekkeloos, alhoewel ik hier moet toegeven dat de doos van de geschenkmand (die wordt gegeven aan de eigenaars) het begaf in de gang. Enkele flessen wijn en appelsiensap sprongen stuk op de grond. Dus niet echt een vlekkeloze avond, maar de scherven hebben wel geluk gebracht.
Dag 3: woensdag 20 oktober, huiskamer van Bob De Poorter
Heel voorzichtig kwam ik met de geschenkmand aan in de huiskamer van Bob. Hij deed voor de eerste maal mee aan een huiskamervoorstelling. Bob had zijn huis gezellig ingericht, er stonden kaarsen op de kast, er hingen Congolese doeken omhoog, Congolese muziek stond op, enzoverder. Ik voelde me er meteen thuis, en dit voelden de mensen ook.
Er werden veel vragen gesteld en na de voorstelling bleef iedereen nog hangen om wat bij te praten over het onderwerp dat hen allen tot bij deze voorstelling bracht: Congo/Zaïre.
Dag 4: vrijdag 22 oktober, huiskamer van Geert en Birgitte Synnave-Christophe
Het Congo-festivalletje liep op zijn einde. De laatste voorstelling vond plaats in de huiskamer van Geert en Brigitte, twee muziekliefhebbers met zeven schatten van kinderen.
Door omstandigheden kon ik spijtig genoeg niet heel de voorstelling bijwonen, maar ik kan jullie wel vertellen dat de bezoekers zeer goed onthaald werden.
De kinderen van Geert en Birgitte wilden graag ook de mensen hartelijk ontvangen en zo kregen zij allemaal een rolletje binnen het ontvangstteam. Allen samen groeten we de mensen, gaf er één iemand uitleg over Bart zijn fiets (waar hij mee door Congo is getrokken), noteerde iemand anders de namen van de bezoekers, nam iemand de jassen aan en nog iemand anders wees de bezoekers de weg naar een zitplaatsje.
Ze waren een zeer goede hulp en ik geloof er in dat zij er zeker voor gezorgd zullen hebben, dat de avond goed zou verlopen.
Kortom: de onzekerheid die ik had omtrent de huiskamervoorstellingen verdween meteen met de fijne ervaringen die ik had met zowel Bart, de huiskamereigenaars als het publiek.
Daarom wil ik iedereen langs deze weg nog eens hartelijk bedanken voor de fijne ervaring!
Danku!
cc De Kern\ Linne
Abonneren op:
Posts (Atom)