Kunst in de nis

Hebt u onze prachtige covers al gezien van onze tweemaandelijkse brochure? Deze zijn helemaal van de hand van onze huiskunstenaars Kim Troubleyn en Ephameron. Dit doen ze namelijk het hele seizoen.

Maar wist u al dat de prachtige kunstwerken die te vinden zijn in de nis van onze schouwburg (die grote muur als u de eerst reeks trappen hebt genomen) ook door hen gemaakt zijn? Deze dames laten maandelijks nieuwe installaties opduiken. Constant vernieuwend, steeds verrassend: elementen worden toegevoegd en weggehaald en steeds wordt er gewerkt rond een specifiek thema, zoals de was, de straat, de liefde. Hun werk gaat over het kleinmenselijke in ieder van ons, de grote gevoelens van elke dag en het buitengewone in de alledaagsheid.

Deze maand bouwden ze deze nieuwe installatie. Als je onze brochure van januari- februari al hebt gezien dan zal je meteen opmerken dat ze beiden iets te maken hebben met veren. Deze kunnen je laten lachen én huilen. Kom dus naar De Kern en laat je kittelen door onze vele voorstellingen!

Ephameron en Kim Troubleyn volgden allebei een opleiding beeldende kunsten. Eva is heel actief bezig met tekenen, fotografie, tekst en het organiseren van tentoonstellingen (check out: www.ephameron.com). Kim houdt ervan om supplementjes te maken bij andermans werk, zowel voor theater als voor de beeldende kunst.

cc De Kern\Yorick

HET IS GEDICHTENDAG VANDAAG

En dat vinden wij tof. Daar houden wij van. Daar kicken wij een beetje op.

En omdat het gedichtendag is vandaag,
omdat Andy Fierens vanavond de debuutbundelprijs in ontvangst mag nemen,
en omdat hij voor eenzame uitvaart (check de gelijknamige site) dit erg mooie gedicht heeft geschreven –
om al die redenen deze post.

Geen dank, wel groets!

De Kern/Max

R.L. (1950 – 2009)
was wekenlange regen voorbode van dit lot?
had het zijn zaad sinds lang in jou gezaaid?

of kwam het ongedacht, als iemand die je laat

voorgaan in een drukke bar. het leven heeft

zijn wetten, de dood zijn rituelen. we zijn hier

omdat we hier zijn. dat moet volstaan. tot we

vertrekken, om dezelfde vage reden. daartussen

vullen we de dagen, het staren naar de slinger

van de klok. wat zeg je als men vraagt waarom

je kinderen niet spreken of hoe het is, nu een broer

uit zicht verdween. je slikt en staart, woorden lopen

jankend van je weg. zie. zie dat blad daar aan die

boom, het wuift als een vermoeide hand, breekt niet
van de tak maar laat langzaam los, valt niet, wiegt

zachtjes naar de grond. het is december, bijna kerst

- geen vetes meer, geen tranen. hoe helder

deze eerste nacht onder een bloedloze maan.

Ephameron in Nova

Wie in Nova binnenloopt heeft het misschien al gezien: achter de ramen aan de voorkant en op de gang vlak boven de inkom kan je prachtige werken zien staan. Een restant van de expo Secrets van De Kern-huiskunstenares Ephameron, die tot eind december in winkelcentrum Den Tir stond. De werken staan nu dus in Nova zelf opgesteld. Zeker eens komen kijken!

cc De Kern/Jan

Van ’t Werk: de collega’s maken de culturele brug

cc De Kern, dat staat voor cultuurcentrum, maar ook voor collegiaal cultuurhuis. In deze hectische tijden van “druk druk druk” is het meer dan ooit belangrijk om nu en dan te kunnen relaxen.
Toch? Wij vinden van wel, en daarom bieden wij aan: het gratis antistress-medicijn Van ’t Werk. Kwestie van tegengas te kunnen geven voor de mallemolen van werk, school, schoonfamilie, en bovenal: de allesoverheersende professionele deadlines. Wanneer moest dat formulier af zijn? Gisteren!


Het begin van april staat uiteraard bekend om de (al dan niet) flauwe grappen die de plaatselijke Jean de Pesser of Frankie Loosvelt bekokstoven. Maar helaas zijn deze opflakkeringen van ontspanning meer uitzondering dan regel op de werkvloer.

Van ’t Werk biedt u dé oplossing:

Spreek je collega’s aan en vraag eens of ze zin hebben om in april 2010
gratis
te genieten van een avondje ontspannende cultuur.

Klinkt deze remedie goed of goed? Een – vanzelfsprekend - detail uit dit voorschrift is dat u gezamenlijk en collegiaal naar ons cultuurcentrum trekt. Een bedrijfsbadge, een outprint van de collega’s op uw dienst, een visitekaartje of iets totaal anders dat u als collega’s aan elkaar linkt, aanvaarden wij als toegangsbewijs. Gelieve wel met een maximum van 15 collega’s naar hier te komen, willen we dat afspreken?

Wij verwelkomen u met open armen, terwijl u en uw collega’s de perfecte gelegenheid hebben om elkaar beter te leren kennen. Want misschien kende u elkaar alleen maar van bij de koffiemachine of in de kantine..
Mij lijkt het alvast een voorstel waar Jomme Dockx even trots op zou zijn als op zijn eigen Adelbert. Wij verwachten u!

In cc De Kern kan u kiezen uit volgend aanbod:

1. De Radioloog (1 april 2010)

Familietheater van De Kopergietery

2. Django (23 april 2010)

Een muzikaal eerbetoon aan de meest invloedrijke Belgische gitarist ooit.

Zonder Django geen Jimi Hendrix, geen Jimmy Page, ... zonder Django helemaal niets (Humo)

3. Das Weisse Band (27 april 2010)
De met de gouden palm bekroonde film van Michael Hanneke

Snel reserveren is de boodschap, want op = op!
Echt niets naar uw zin gevonden? U kan ook naar één van de andere Antwerpse cultuurcentra gaan. Neem met hen contact op om hun aanbod voor “Van ’t Werk” te weten te komen.

Meer info kan u vinden op:
www.antwerpen.be/cultuurcentra
of
de facebook groep van "Van 't Werk"

cc De Kern \ Jeroen

De Kern en Nova

wensen iedereen 'n zalige Kerstvakantie, en een nog zaliger 2010. Wij zorgen voor de cultuur, jullie voor de rest, ok?

Tot in 2010 (afspraak op ons Nieuwjaarsconcert?)

Feest ze,

cc De Kern/Max

Gino Sancti, Johannes en Franciscus, V.I.P. missionarissen van dienst, 5 december 2009 laatstleden (onlangs dus)

Woord en Beeld:
1. eerst woord, word-up, le mot et la vérité...

cabaretisten, standuppers, klein kunstenaars, woordspeleraars, grofzakkers, vuilspuiters, in your face, up yours, voetbal hooligans, vetzakken, za(k)kenmensen, op geld belusters, hardop lachen op zijn engels, lol(lig) dat dat kan zijn, doe de beer, trek eens een zak, doe de stoel, ik heb de stoel zien zakken door de grond, Frans met baarden of andere haar op, johannes bin laden paulof de zoveelste, koelboxen, frigo's en andere diepgevroren kasten allerhande allerlande, sla je buurman eens in zijn bakkes met een kussen, en nog eens, en nog eens, lach ook eens met je medemens, neen, harder, laat je gaan, vries eens een hond diep in, en ook de dikste madam ooit, ploemplomflabloeberbloeblubblam... (we kunnen hier nog een uur mee doorgaan maar de essentie is dat u snapt waar de voorstelling om draaide eigenlijk... dig?)

Woord en Beeld:
2. en dan beeld, image sans frontage, picture this!

cc De Kern \ Luther

Groot, groter, grootst of het leven van een stip (of een massa schoolvoorstellingen begin december in speeltuin De Kern, Wilrijk)

Dit kregen we op voorhand mee: "Stip gaat over niet altijd krijgen wat je wilt of meer krijgen dan je wenst."
Een voorstelling zonder woorden voor een hele rits schoolvoorstellingen, we zijn nooit meer benieuwd geweest. Een jongen in pyamabroek en bijpassende veston loopt wat doelloos rond op zoek naar iets... met op zijn rug een bloem in een pot, verkleed als rugzak. Blijkbaar is dat zijn (enige) vriend, die bloem in zijn pot, en hij zorgt er dan ook goed voor.

Maar plots is daar stip. Een klein lief zacht fluffy bolletje die de jongen de grootste ogen doet trekken. En de stip geeft, hij geeft water voor de jongen zijn bloem.

Maar na een dutje is niets meer wat het lijkt. Die stip, die is plots groter geworden, en zijn bloem... die is uit de kluiten gewassen. Maar het leven gaat verder, het leven met zijn mooie muziekjes, zijn geluiden, zijn sferen. Allemaal live gebracht door een muzikant die er uit ziet als een gekke butler. Na nog een nachtje slapen is alles echter uit de hand gelopen. De stip heeft mammoet proporties aangenomen en is dus allesbehalve nog een stip. De bloem is groter dan de jongen geworden. Hij kan haar zelfs bijna niet meer oppakken. Maar de stip heeft nog meer geheimen, meer in de vorm van vakjes die automatisch open en dicht gaan. Vanalles toont de stip en de jongen neemt en neemt, wil meer en meer, tot de stip niet meer wil geven.

En dat is het einde, het einde van de stip, de aftocht van de jongen. Popje gekeken, kastje toe...

Mime, slapstick, fun, drama, mooie muziek, rare geluiden, hilarische grappen, trieste momentjes... en meer.

cc De Kern \ Luther